~Humanism~

 

 

ตอนนี้กระแสข่าวที่ฮอตมากที่สุดข่าวหนึ่ง โดยเฉพาะในวงการดาราและในเว็บพันทิปห้องเฉลิมไทย

คงไม่ใช่เรื่องอื่นใด นอกจากเรื่อง นาธาน โอมาน

ถึงขั้นว่า มีการตั้งกระทู้ติดต่อกันเป็นตอนๆ มีตั้งแต่ภาค1-13 กันเลยทีเดียว

และคาดว่า จะไม่หยุดอยู่แค่ภาค13เท่านั้น ตราบใดที่เรื่องนี้ยังเป็นที่นิยมอยู่

เป็นที่นิยมในการด่ากันอย่างมันส์ปาก การพยายามสืบเสาะ ขุดคุ้ย

ค้นหาความเลว(ซึ่งคนส่วนใหญ่คิดว่าเลวจริง) ออกมาแบบให้นาธานไม่ได้ผุดได้เกิดอีกต่อไป

บ้างก็สาปแช่งขอให้นาธานไม่ตายดี บ้างก็อินถึงขนาดอยากจะกระโดดถีบเลยก็มี

เหล่านี้ล้วนเป็นปฏิริยาสะท้อน ต่อการกระทำของนาธาน โอมาน

ถึงแม้บุคคลที่เข้ามาด่าว่าหรือสาปแช่งนาธานนั้น จะไม่ได้โดนนาธานหลอกลวงโดยตรงแต่อย่างใด

แต่ดูเหมือน คนส่วนใหญ่ที่ติดตามเรื่องนี้อยู่ ต่างก็เป็นเดือดเป็นร้อนไปตามๆกัน

 

เหตุการณ์แบบนี้ เคยเกิดขึ้นมาแล้วครั้งหนึ่ง

จากกรณีของ การโกหกครั้งยิ่งใหญ่ของ  แหม่ม คัทลียา เรื่องการตั้งท้อง

ในตอนนั้นทุกคนที่ติดตามข่าวคงทราบดีว่า เกิดอะไรขึ้นบ้าง

ใครได้รับผลกระทบต่อการโกหกครั้งนั้นบ้าง นอกเหนือจากผู้โกหกเอง

ที่เห็นได้ชัดเจนคือ มีบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายท่าน ถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย

ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจและตั้งใจ  ซึ่งจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้เกิดเสียงก่นด่าจากประชาชน

รวมถึงการบอยคอต ไม่ต้อนรับการกลับมาของแหม่ม คัทลียาอีกเลยจนถึงทุกวันนี้

 

ที่บอกว่า คนไทยลืมง่ายและพร้อมจะให้อภัยคนผิด คงใช้กับกรณีเหล่านี้ไม่ได้

เพราะคนไทยจะลืมง่ายและให้อภัยก็ต่อเมื่อ คนๆนั้น ได้ออกมายอมรับผิดและกล่าวขอโทษ

หรือสรุปง่ายๆคือ คนที่ทำผิด ต้องออกมาร้องห่มร้องไห้ ขอโทษขอโพยประชาชนเสียก่อน

สังคมจึงจะให้อภัย!!?  มิใช่โกหกไปเรื่อยๆ จนประชาชนจับได้เอง

 

กรณีล่าสุดของนาธานก็เช่นกัน

หากว่านาธาน ได้แต่งเรื่องทั้งหมดและหลอกลวงฉ้อโกงเงินไปจริง

แต่ถ้าออกมายอมรับและชี้แจงเรื่องทั้งหมดตั้งแต่แรก

กระแสสังคมก็อาจไม่รุนแรงเช่นที่เป็นอยู่

 

ตอนนี้ ไม่ว่าจะเปิดไปเว็บใด หรือวงสนทนาใด

ก็จะมีแต่เรื่องของนาธานอยู่เสมอ

เกือบทุกส่วน ไม่มีการให้กำลังใจ มีแต่ซ้ำเติม

ด่ากันอย่างไม่ยั้ง บางคนใช้คำพูดรุนแรง และถึงขั้นไล่ให้ไปตาย

 

ต่อกรณีนี้ บางคนอาจบอกว่า  สมควรแล้ว เพราะคนผิดมันไม่ยอมรับผิด

เลยจะต้องเอามันให้จมดิน อย่าให้ได้มีที่ยืนในสังคมอีกต่อไป

 คนแบบนี้ ชี้แนะสั่งสอนยังไง ก็คงไม่มีประโยชน์

 

แต่จะมีสักกี่คน ที่คิดในมุมกลับกัน

การที่ทุกคนพยายามกดดันนาธาน ให้ออกมายอมรับความจริง

เพื่อที่ทุกอย่างจะได้จบ ด้วยการด่าว่าต่างๆนานา

นั่นอาจเป็นการผลักคนเลว ให้เลวต่อไปหรือเปล่า?

มันเหมือนกับ เราพยายามทำให้คนผิดคนนึง ไม่มีทางเลือกเลยหรือเปล่า?

 

 ไม่ได้บอกว่า การออกมาขุดคุ้ยหรือหาความจริงเป็นสิ่งที่ผิด

แต่การแสดงออกบางอย่าง บางครั้งก็อาจรุนแรงเกินไป

ถ้าหากเรามองว่า คนผิดก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง มีดี มีชั่ว

เราจะเปิดใจได้มากกว่านี้ไหม  จะช่วยกันชี้แนะแนวทางที่ถูก

และไม่ใช้อารมณ์ในการวิพากย์วิจารณ์ได้ไหม

อยากจะฝากให้คนที่ออกมาด่าว่า นาธาน ช่วยคิดตรงนี้ด้วย

 

การด่าคน มันอาจจะสนุก มันได้ความสะใจ

 แต่การทำร้ายจิตใจคน ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นคนดีหรือชั่ว

มันถูกต้องแล้วหรือ?

 

สังคมไทยเป็นสังคมที่ชอบซ้ำเติมคนผิดขนาดนี้เลยหรือ?

 

พอเห็นใครล้มเข้าหน่อย ก็พากันเหยียบซ้ำแล้วเดินข้าม

ทั้งๆที่ ความจริงทั้งหมดก็ยังไม่รู้แน่ชัด

เรื่่องบางเรื่อง ก็อาจไม่ใช่อย่างที่ปรากฎเสมอไป

บางเรื่องนาธานอาจพูดจริง บางเรื่องอาจโกหก

และบางเรื่อง อาจมีอะไรซับซ้อนกว่านั้น

 

แต่ดูเหมือนสังคมจะตัดสินไปแล้วว่า

ทุกคนที่ออกมากล่าวหานาธาน เป็นเหยื่อ

และนาธาน คือ ผู้กระทำความผิด

และไม่ว่าใครก็ตาม ที่ออกมาบอกว่า นาธานเป็นคนดีหรือมีส่วนดีอยู่บ้าง

คนที่ออกมาพูด ก็จะโดนกล่าวหาว่าเป็นพวกเดียวกันบ้าง เป็นคนโกหกบ้าง

โดนนาธานปั่นหัวบ้าง หรือโง่ จนไม่ลืมหูลืมตาบ้าง

 

เหล่านี้ล้วนแสดงให้เห็นว่า

กลุ่มคนเหล่านั้น เมื่อเชื่อไปแล้วว่า นาธานกระทำผิดจริง

ไม่ว่าอะไรก็เปลี่ยนความคิดไม่ได้ และจะเชื่อตลอดไปว่า

สิ่งที่นาธานทำมีแต่สิ่งเลวๆ ไม่มีดีเลยสักอย่าง

และจะต้องช่วยกันสาวไส้นาธานออกมาให้หมดพุง

ส่วนใครที่ออกมาปกป้องนาธาน ก็จะต้องผลักให้มันไปเป็นพวกเดียวกับคนผิด

 

นี่คือกรณีที่น่าสนใจ เพราะมันสามารถเชื่อมโยงไปถึง

การจงรักภักดีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างบ้าคลั่งได้เป็นอย่างดี

ทั้งกรณีการเชื่อว่า ทักษิณผิดจริง ต้องเอาให้ตาย

หรือการเชื่อว่า ประชาธิปัตย์มันไม่ได้เรื่อง อย่าไปเลือกมัน

 

มันคือชุดความเชื่อที่่มนุษย์เรารับเข้าไปทั้งโดยรู้ตัวและไม่รู้ตัว

เมื่อมันเข้าไปฝังรากลึกแล้ว ก็ยากที่จะเปลี่ยนความเชื่อนั้นไปเป็นอย่างอื่นได้

และนั่นก็คือปัญหาใหญ่ ที่ทำให้มนุษย์ไม่สามารถเปิดรับความเชื่ออื่นๆได้เลย

 

นอกจากกรณีนี้แล้ว  ทำให้ข้าพเจ้าเข้าใจอีกเรื่องว่า

คนไทยหรือสังคมไทยส่วนหนึ่ง เกลียดการโกหกของดารา

เป็นดาราจะต้องพูดความจริง ห้ามโกหก ไม่ว่าเรื่องนั้นจะดีหรือเลว

หากเป็นเรื่องที่ประชาชนอยากรู้ แล้วดาราโกหก จะถูกประณามทันที

แต่วิธีแก้ก็คือ ต้องออกมาแถลงข่าวยอมรับแต่โดยดี รีบออกมายอมรับเท่าไหร่ยิ่งดี

และจะดียิ่งขึ้น หากมีการก้มกราบประชาชนหรือร้องไห้ไปด้วยในขณะแถลงข่าว

 เชื่อว่า เรื่องหนักก็จะกลายเป็นเบา แล้วไม่นานคนก็จะลืม

 

แต่สำหรับกรณีนาธาน อาจจะสายไปแล้วที่จะทำแบบนี้

ไม่ว่าสิ่งทีนาธานทำหรือเป็น อาจจะมีดีอยู่บ้างก็ตาม

แต่เมื่อไม่มีการยอมรับตั้งแต่แรก โอกาสในการยืนอยู่ในสังคม

ก็คงจะยาก บางที นาธานอาจจะถึงขั้นต้องไปหาที่อยู่ที่อื่นก็เป็นได้

 

ถ้าเรื่องจบแบบนั้นจริง เท่ากับว่า นาธานได้รับผลกรรมที่ตัวเองก่อไว้

และได้รับบทลงโทษจากสังคมขั้นรุนแรง

โทษจากการฉ้อโกงหรือหลอกลวงตามกฎหมายอาจไม่เท่าไหร่

แต่โทษที่สังคมเป็นผู้หยิบยื่นให้อาจรุนแรงกว่า

 

ถ้าหากจะใช้คำกล่าวที่ว่า ดาราคือคนของประชาชน

คนที่อยากเป็นดารา ก็คงต้องตระหนักถึงตรงนี้ให้มาก

ว่าถ้าหากวันหนึ่งพลาดพลั้งทำอะไรผิด คุณก็จะต้องเจออะไรแบบนี้

เพราะมันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในเมื่อคุณยืนอยู่ในที่สว่าง

มีคนอีกมากมาย ที่คอยจะเหยียบคุณให้จมดิน หากคุณทำผิดและโดนจับได้

 

มาถึงตรงนี้คงต้องบอกว่า  ถ้านาธานไม่ใช่ดารานักร้องมีชื่อเสียง

นาธานก็จะเป็นแค่ชาวบ้านคนนึงที่ทำผิดกฎหมายฉ้อโกงหลอกลวง

ก็รับโทษไปตามกฎหมาย แต่คงไม่มีใครมาสนใจอะไร

เพราะขนาดคนที่ฉ้อโกงเงินชาวบ้านเป็นพันล้าน

ทุกวันนี้ก็ยังมีหน้ามีตา มีชื่อเสียงอยู่ในสังคมได้อย่างปกติหลายต่อหลายคน

 

เพราะฉะนั้น อยากบอกนาธานว่า

คุณโชคไม่ดีที่เลือกมาเป็นคนของประชาชน

คุณจึงต้องถูกประณามมากกว่าคนธรรมดาหลายเท่า

 

แต่ถึงคุณจะทำผิดมากแค่ไหน เราก็อยากให้กำลังใจ

อย่างน้อยก็ในฐานะมนุษย์ที่อยู่ร่วมโลกใบเดียวกัน

ด้วยความสัตย์จริง ไม่ได้อยากเป็นคนมีน้ำใจ

แต่เป็นคนแบบนี้เอง  ไม่ชอบซ้ำเติมคนผิด

พูดกันด้วยข้อเท็จจริงและเหตุผลดีกว่า

 

กรณีของทั้งแหม่มและนาธาน เราก็ยังรู้สึกเหมือนกันทั้งสองกรณี

คือไม่เกลียด ไม่โกรธ และไม่ได้รู้สึกว่าถูกหลอกลวงแต่อย่างใด

แล้วก็อยากให้เค้ามีชีวิตที่ดี มีที่ยืนในสังคมได้ ถึงแม้จะไม่เหมือนเดิมแล้วก็ตาม

อยากให้สังคมเปิดใจมากกว่านี้ ไม่ใช่เอะอะไรก็ด่าว่า พูดจาส่อเสียด เหยียบซ้ำ

 

เรื่องทั้งหมดนี้ทำให้นึกถึงหนังสือเรื่องคำพิพากษา ของชาติ กอบจิตติ

ใครไม่เคยอ่าน ลองไปหาอ่านดู แม้ตัวละครจะไม่ได้กระทำผิดจริงอย่างที่ถูกกล่าวหา

ไม่เหมือนกรณีของนาธานที่อาจจะกระทำผิดจริง

 แต่หนังสือสะท้อนเอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสังคมได้เป็นอย่างดี

 

 

ปล.บทความนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัว ที่ปราศจากอคติใดๆ

โปรดใช้สติและเหตุผลในการให้ความเห็น