มนุษย์นิยม-นิยมมนุษย์

วันนี้ตื่นมาเปิดร้านแต่เช้า ต้องเฝ้าร้านคนเดียว เพราะแม่พาพี่สาวไปหาหมอ

 เดินไปเดินมา ทำโน่นนี่อยู่สักพัก แล้วก็มองไปเจอซองเอกสารวางอยู่ใต้โต๊ะกระจก

เห็นจ่าหน้าชื่อตัวเอง เลยเอาออกมาดู ไม่รู้ว่าส่งมาตอนไหน สงสัยเราจะไม่อยู่ พี่คงรับเอาไว้ให้

อ่านชื่อผู้ส่ง ไม่ใช่ใครที่ไหน จำชื่อได้ว่า เป็นชื่อแฟนเก่าเราเอง หน้าซองพิมพ์ชื่อผู้รับ-ผู้ส่ง อย่างดี

ของในซองเดาไม่ยาก เพราะเคยคุยกับเพื่อนคนนึงเอาไว้ว่า อยากได้หนังสือเรื่องเจ้าชายน้อยคืน

และเพื่อนก็บอกว่าเดี๋ยวจะคุยให้ เพราะตั้งแต่เลิกกัน ก็ไม่ได้กลับไปคุยหรือติดต่อกันอีกเลย

เรื่องของเรื่องคือ แฟนเก่ายืมหนังสือเล่มนี้ไปให้หลานเค้าอ่าน เห็นบอกว่า เด็กๆแถวบ้านชอบอ่าน

 (อยู่ต่างจังหวัดกันน่ะ) เราก็เลยเอาไปให้ เมื่อครั้งที่ไปเที่ยวที่บ้านแฟน ที่ จ. อุทัยธานี

ผ่านมาเกือบปี หลังจากที่เลิกกับแฟนไป วันนี้หนังสือเจ้าชายน้อยถูกส่งคืนกลับมาพร้อมกับจดหมาย

ตอนที่แกะซองออกมา ก็คิดอยู่แล้ว ว่าน่าจะมีจดหมายติดมาด้วย เพราะเราสองคนก็ไม่ได้คุยกันนานแล้ว

 บางครั้งเราเองก็อยากโทรไปคุย แต่ก็กลัวว่า จะทำให้นึกถึงวันเก่าๆ เลยปล่อยให้มันเป็นอดีตไปแบบนั้น

พอมาอ่านจดหมายที่ส่งมา ก็รู้สึกว่า ทางโน้นจะไม่ได้คิดอะไรมากแล้ว

ดูจะให้ความรู้สึกเป็นเพื่อนกับเรามาก แทบจะเรียกได้ว่า ถ้าใครไม่รู้ว่าเคยเป็นแฟนกัน

ก็คงคิดว่าเป็นจดหมายจากเพื่อนคนนึง แต่เนื้อหาในจดหมายเป็นเรื่องที่ดีนะ

อ่านแล้วก็รู้สึกดี มีอยู่ตอนนึงบอกว่า หนังสือเล่มนี้ ทำประโยชน์ให้กับเด็กๆแถวบ้านมากๆเลย

 เค้ามาขอยืมอ่าน แล้วบอกว่าสนุกดี ได้คิด ได้ จินตนาการ อืม เราก็ดีใจล่ะนะ

ที่หนังสือที่เราชอบ ทำให้คนอื่นได้อ่านแล้วก็ชอบด้วย

 ตอนนี้หนังสือเล่มนี้ก็กลับมาอยู่กับเราอีกครั้ง ทั้งๆที่ตอนแรกก็คิดว่าจะซื้อเล่มใหม่ไปเลยดีกว่ามั้ย

บางที ความทรงจำบางอย่าง มันก็ติดอยู่กับหนังสือบางเล่ม เราก็ไม่อยากให้มันแยกออกจากกัน

เคยมั้ย ที่ให้หนังสือใครบางคนยืมไป แล้วไม่อยากได้คืน เราเคย หลายครั้งกับหลายคน

และอีกอย่างนึง เวลาที่มีคนส่งหนังสือที่ยืมไปกลับคืนมาให้เรา เคยคิดรึเปล่าว่า

อยากให้มีจดหมายสอดมาในหนังสือด้วย เราคิดแบบนั้นตลอดเลย

 แล้วบางทีก็มีจดหมายมาจริงๆ แต่บางเล่มก็ ว่างเปล่า มีแต่หนังสือกับซองพัสดุ....